's Oavonds een Kjel.....


Nog nie zo lang geleje wonde d'r in Doornenburge en heks: "Hennix" genaamd.

Iedere mêrige noada Hennix mè ut verkeerde been uut bed was gestap, ging ze een goed gesprek oan mè hur spiegel.

"Spiegeltje, spiegeltje oan de muur bove de wastoafel ien de badkamer, wie is ut mojste ien Doornenburg, en pas op mè waj zeg

want ik hè hier n hamer?"

En umda de spiegel nog langer wilde lève, was ut um eigenlijk um t ève.

"Gij zie de allermojste Hennix, van allemoal, en da zeg ik nie alleen um daj mien d'r grof vur betoal."


En zo ging ut eigelijk al joare, dag ien dag uut, tot op een zekere mêrige:

"Spiegeltje spiegeltje oan de muur bove de wastoafel ien de badkamer, Wie is ut mojste ien Doornenburg?

Verrek, woar hek nou dn hamer?"

Toen rook de spiegel zien kans:                                                            

"Hennix, Hennix tot mien spiet, zie gij toch ech de mojste niet."

"Wat? " krijste Hennix "das onmeugelijk, ik hè mien vanmêrige nog geschore, mien bene zien pas gehars, wie kan d'r nou in Godsnaam mojer zien dan ik?"

"Nou aj ut persé wil wete" zei de spiegel, "dan kom mar s dichterbij."

Hennix boog zich veurover noar de spiegel, en de spiegel fluusterde iets.

"Wat??" krijste Hennix nog harder dan die keer doarveur, "Mar das een kjel."

"Ja,..... gij niet dan?" vroeg de spiegel.


Toen wier ut Hennix allemoal teveul en mè blote vuus sloeg ze de spiegel oan gruzelementen.

Het wier een bloederig tafereel.

snel pakte Hennix hur mobieltje um hur twee zusters te bellen.

"kuj snel hierhin komme, ik hè d'n spiegel van de muur geslage umdak de mojste nie bun en nou bloei ik as een rund."

Kriegnix en Hènooitietsgehad (de twee zusters) ware snel ter plekke, en concludeerden da Hennix zo snel meugelijk noar ut ziekenhuus mos.

"Hoe kuj ons di nou oandoen?" zei Kriegnix "moj zien hoe daj d'r bij lop, ge ha ouweige op zin mins effe kunne schère

vur daj da ding noar de klote hielp."

Hennix vloog zwat uur hur vel.


Eenmoal ien ut zieknhuus oangekomme bleek Hennix veul bloed verlore te hebbe.

"Ik vrees da ollie zuster met spoed een bloedtransfusie nodig hè." zei de dokter.

"Mar hur bloedgroep hebbe we hier nie op veurroad, dus één van ollie zal ter plekke bloed motte geve anders redt Hennix ut nie."

"Ik gif nix" zei Kriegnix "ik krieg ook nooit iets van Hennix."

"en ik gif ok niks." zie hènooitietsgehad. "Ik hè ook nooit iets van Hennix gehad."

"Misschien, " zei de dokter "kum da umda Hennix niks hè."

"Gullie vechte ut eiges mar uut, aj ut mar wel snel doe, trouwens, gullie hadde ollie bruur welles meuge schère, ut is gin gezich zo."

"Bruur?" zei Kriegnix.

"Schère?" zei Hènooitietsgehad.

Ut bleef ff stil.


"Aj ut eigenlijk goed bekiek," zei Kriegnix "hè Hennix ok gin leuk lève, altied mar motte schère en harse, een spiegel die hur veurlieg en oangezien worden vur een kjel,

ik zou ut bieltje d'r allang bij neer hebbe gegooid."

"Ja gij wel." zei Hènooitietsgehad "gij kun helemoal nurriges tege."

"mo gij zegge" zei Kriegnix "Gij huul al a'k n vlieg kapot sloa."

"nie woar, das wel woar, niet wel............"

Nie veul loater vloge de twee gezusters mekoar ien de hoare, het wier wederom een bloederig geheel, de dokters wiste zich gin raod um al ut bloed op te vange, um zo Hennix nog te redde.

Ut traumateam moes dr zelfs nog oan te pas komme um de boel te bedare.


En zo kwam ut da alledrie de gezusters nève mekoar ien ut ziekenhuus kwame te ligge. De èèn mè gekeusde ribben, de ander mè een gebróke erum

en Hennix mè een gebroake hart en een board van een wéék.


"woarum hebbe gillie nou toch zo gevochte?"vroeg Hennix.

Kriegnix en Hènooitietsgehad keke mekoar verschrik oan.

"umda we ut nie ins konde worde over wie ow nou bloed moch geve."zei Kriegnix.

"Ech woar?" Da's ut mojste da iemand ooit vur mien hè gedoan."zei Hennix, en mè een glimlach um hur mond viel ze ien sloap.

Mè ut zweit op de kop en ut schuum op de rug knipoogde Kriegniks veulbetekenend noar Hènooitietsgehad.

Eind goed al goed.


Maar natuurlijk zit er wel een bodschap ien di verhoal.

De bodschap zou bv. kunne zien: Scherven brengen geluk

of: word bloeddonor

mar wak eingenlijk wil zegge is dit:

Schonheid zit van binne, en loa oweige nooit iets anders veurspiegele.


Copyright: Joyce Derksen