De kerk

=De Doornenburgse Kerk=

 

           

  

De Rooms-katholieke kerk van Doornenburg was evenals die van Angeren een dochterkerk van Gendt.

Het oorspronkelijk Romaanse kerkje uit de 11e of 12 eeuw stond ongeveer op de plek van de huidige kerk.

 

Het was een tufstenen (gesteente van vulkanisch materiaal) éénbeukig gebouw met koor en westelijke toren

(Een beuk is een langgerekte ruimte tussen twee rijen kolommen in een kruiskerk.).

Deze kerk was een dochterkerk van de kerk in Gendt. Later is een gotische kerk gebouwd.

 

Al in 1225 blijkt de kerk te Doornenburg een zelfstandige parochie te zijn.

Bij opgravingen zijn resten van minstens drie oudere kerken gevonden.

 

Er zijn onder andere resten gevonden van een gotische kerk uit de veertiende eeuw.

Tijdens de reformatie (hervorming van de kerk in de zestiende eeuw die tot het protestantisme geleid heeft)

ging de middeleeuwse kerk te Doornenburg over in protestantse handen.

 

De Doornenburgse katholieken kerkten in die tijd in de kapel op het kasteel (gebouwd in de 15de en 16de eeuw)

en in de kerk te Hulhuizen.

De plaats Hulhuizen behoorde destijds tot het hertogdom Kleef waar vrijheid van godsdienst heerste.


In 1797 namen de katholieken de kerk te Doornenburg wederom in hun bezit.

De eerste heilige dienst werd verricht op 11 november van datzelfde jaar.

 

In 1838 werd de kerk vergroot met een zijbeuk.

Tot het jaar 1844 werd de kerk te Doornenburg bediend door de pastoors van Hulhuizen.

In dat jaar werd de kerk te Hulhuizen gesloopt en de nieuwe kerk in Gendt in gebruik genomen,

van waaruit Doornenburg toen bediend werd.

  

In 1848 werd Doornenburg een zelfstandige statie met een eigen pastoor, Johannes Westerman (1848-1859).

Douairière baronesse van der Heijden tot Suidras schonk een stuk grond voor de nieuw te bouwen pastorie.

In 1860 kwam er een schenking binnen van Maria van Heukelum, voor de bouw van een nieuwe kerk.

Op 11 maart 1862 kwam de architect F. Pelzer uit Kleef met het kerkbestuur praten over de nieuwbouw.

Hij kwam met een plan voor een kerk met hoog middenschip en twee lagere zijbeuken.

 

In september leverde hij een tweede plan in wat werd begroot op fl. 34.000, -.

In augustus 1866 komt Pelzer wederom met een nieuwe tekening, ditmaal begroot op fl. 40.000.

De aartsbisschop ging echter niet met de plannen akkoord en wilde dat de kerk gebouwd werd door Alfred Tepe.

Het ontwerp van Tepe werd goedgekeurd en begin 1873 gegund aan de aannemer Peters uit Bemmel.

De opzichter was de timmerman G. Reijmers uit Doornenburg.

 

De oude kerk werd afgebroken.

Op 28 mei 1873 werd door de pastoor de eerste steen van de nieuwe kerk gelegd.

 

               

 

 

Ongeveer een jaar later, op 18 juni 1874, werd de kerk plechtig geconsacreerd door de Aartsbisschop.

De kerk werd door de bouwpastoor R. van Rooyen niet alleen GEbouwd, maar een tijd later ook ingrijpend VERbouwd.

Het priesterkoor werd afgebroken en men bouwde een nieuw transept en priesterkoor met sacristie.

 Men gunde het werk aan S. Roodenrijs uit Nieuwerkerk voor een bedrag van fl. 15.945.-. Het werk was voltooid in 1884.

 

Tijdens de oorlogsjaren, op 27 september 1944, werd de toren van de kerk opgeblazen door de Duitsers.

Hierbij werd helaas ook een groot deel van de kerk vernietigd, doordat brokstukken van de toren op de kerk vielen.

 

 

 

 

Op 30 september richtte men een noodkerk in het schuttersgebouw.

Na de bevrijding werd het patronaatsgebouw ingericht als noodkerk.

Hier kerkte men gedurende zes jaar, totdat, in 1951 een nieuwe -de huidige- kerk werd gebouwd.


        

 

De Kerk in puin

 

De huidige kerk is in 1951/52 gebouwd naar ontwerp van de Utrechtse architect Th. Nix.

Het is een driebeukige basilicale kerk met westtoren en een blokvormig oostwerk waarop een lage toren met tentdak.

 

Na de oorlogsjaren, waarin de oude kerk zwaar werd beschadigd, kerkte de Doornenburgse parochie

eerst in het schuttersgebouw en later in het patronaatsgebouw. Dit laatste gebouw was eigenlijk veel te klein.

 

In 1947 werd Hermanus Kok aangesteld als pastoor van de Martinusparochie en hij kreeg de opdracht

een nieuwe kerk te realiseren.

In februari 1950 werd het eerste contact gelegd met architect Th. Nix van het architectenbureau Taen,

Nix en de Jonge te Utrecht.

 

In april van datzelfde jaar gaf de Aartsbisschop toestemming voor de bouw van een kerk met 800 zitplaatsen.

 De nieuwbouw was begroot op fl. 250.000,-.

 

 

In juli 1951 vond de aanbesteding plaats en het werk werd gegund aan de Gebr. Oosterhout uit Wijchen,

voor een bedrag van fl. 276.460.

 

Op 6 augustus 1951 sloeg pastoor Kok de eerste heipaal de grond in.

Op 7 oktober legde pastoor Wiegerink uit Haaksbergen, oud-pastoor van Doornenburg,

de eerste steen van het nieuwe godshuis.

 

Op 16 oktober 1952 werd de kerk plechtig geconsacreerd door Mgr. B.J. Alfrink.



 kerk zonder toren

 

Pas in 1961, werd de toren aangebouwd.

 

In het oorspronkelijke plan van de architect was een losstaande toren, een campanile, opgenomen.

Uiteindelijk besloot men toch om een toren te bouwen die verbonden was met de kerk.

Hierdoor kon een goede plaats voor het orgel gerealiseerd worden.

De nieuwe toren werd gebouwd door de aannemer Nol Hendriks.


         

 De aanbouw van de toren in 1961, op de linkerfoto zien we de vlag in de top.

 

 Op 3 november 1961 ging de vlag in de top. Het smeedijzeren torenkruis werd vervaardigd door J. Nissen.

 Het daaropvolgende jaar werd de ingang opgeluisterd met beeldhouwwerk.

 Ergens eind jaren vijftig werd de sacristie heringericht als dagkapel, en begin jaren negentig nog eens werd gerenoveerd.

 

 

In 1973 wordt de doopkapel omgebouwd tot mortuarium.

Het oude doopvont werd toen verplaatst naar het koor.

In 1983 werd het priesterkoor verbouwd en opnieuw ingericht.

Ook het exterieur werd aangepakt. In 1986 werden het uurwerk en het dak gerenoveerd.

 

De renovatie was eind april 1988 voltooid en kostte ca. fl. 160.000.



 

 

Wegens het teruglopende kerkbezoek kwam men in 2006 met de plannen om een scheidingswant in de kerkzaal te plaatsen.

Dit leidde tot enig protest maar inmiddels is de scheidingswand geplaatst

en is achterste gedeelte van de kerk dus gescheiden van de rest middels een muur met een deur erin.

 Het voorste gedeelte dient nog als kerkzaal het achterste gedeelte wordt gebruikt voor culturele doeleinden,

 en er zijn inmiddels sanitaire voorzieningen geplaatst aldaar.

 


De pastorie

 

De pastorie is gelegen naast de kerk en dateert oorspronkelijk uit 1849.

De eerste steen werd gelegd op 31 maart van dat jaar. De voordeur was toen aan de huidige Kerkstraat.

 

In 1887 werd het gebouw verbouwd en vergroot tot de huidige vorm,

maar dan zonder erker en met de ingang nog steeds aan de Kerkstraat.

 

Omstreeks 1934 werd de onderste verdieping van de pastorie wederom ingrijpend verbouwd.

De erker werd aangebouwd en de ingang verplaatst naar de Pannerdenseweg.

Dit alles onder architectuur van Johannes Sluijmer te Enschede.

 

In 1937 werd er bij de pastorie een grot gebouwd van O.L.Vrouw van Lourdes die later weer werd afgebroken.

 

Begin jaren zeventig werd de pastorie nogmaals aan de wensen van de tijd aangepast.

 

 

 

Bij vertrek van pastor W. van Essen op 28 juni 1998 heeft de geschiedenis zich herhaald

en waren we ,150 jaar verder weer op het punt aangekomen waarop in 1848 is gestart met een kerkgebouw en pastorie

maar er was nog geen pastoor.

Sindsdien vormt Doornenburg een samenwerkingsverband met de parochie H. Martinus in Gendt.

  

Inmiddels is de pastorie verbouwd en dient sinds 31 januari 2013 als  huisvesting voor de Huisartsenpraktijk Doornenburg.

 

 

 

 

Het orgel


 

Het orgel is gebouwd door firma L. Verschueren in 1953.


Momenteel wordt het orgel nauwelijks gebruikt, het staat aan de torenkant

(dit gedeelte wordt gebruikt voor culturele doeleinden ,dorpshuis).

Het koorgedeelte van het gebouw is in gebruik als kerk, men maakt daar gebruik van een elektronisch orgel.

 


Levensbron

 

Sinds 1 juli 2003 maakt de parochie van Doornenburg deel uit van de L7,

een samenwerkingsverband tussen de 7 parochies van de gemeente Lingewaard

 

 

 

 

 


Vanaf  1 Januari 2015 is voorste gedeelte van het kerkgebouw alleen nog maar in gebruik voor

bijzondere vieringen en herdenkingen, zoals avondwakes, uitvaarten, trouwerijen, jubileumvieringen en/of schuttervieringen.